Περιγραφή
Ο Vsevolod Rauzer, γεννημένος στο Κίεβο το 1908, ήταν ένας από τους κορυφαίους θεωρητικούς και στοχαστές του ανοίγματος στο σκάκι στη δεκαετία του 1930. Ως παίκτης, ήταν ένας ασυμβίβαστος επιθετικός, προσπαθώντας να αποφύγει τις ισοπαλίες καθώς και να αποδείξει ότι το 1.e4 κερδίζει με το ζόρι. Σύμφωνα με τον Mikhail Botvinnik, «Τα ανοίγματα του…με συνδεδεμένα σχέδια στο μέσο της παρτίδας, μας δίνει κάθε λόγο να τοποθετήσουμε τον V. Rauzer μεταξύ των ιδρυτών της σοβιετικής σχολής σκακιού».
Βραβευμένος με τον τίτλο Master of Sport το 1929, οι καλύτερες επιδόσεις του Rauzer σε τουρνουά περιλάμβαναν την κοινή όγδοη θέση στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα του 1931, την έκτη το 1933 και την όγδοη το 1937. Σύμφωνα με το Chessmetrics, κατατάχθηκε στους 30 καλύτερους του κόσμου για αρκετά χρόνια.
Έκανε μεγάλη συμβολή στη θεωρία στη Σικελική άμυνα, τη Γαλλική και Κάρο-Καν, μεταξύ άλλων. Τα εισαγωγικά άρθρα του βιβλίου περιέχουν βαθιές βουτιές στα ανοίγματα του Rauzer και ρίχνουν φως στην ιστορική εξέλιξη των βασικών βαριάντων.
Η παρούσα εργασία περιέχει 96 παιχνίδια, σχεδόν όλα από τον Rauzer. Οι αντίπαλοι του είναι οι Botvinnik, Fine, Levenfish, Lilienthal, Romanovsky, και άλλους κορυφαίους προπολεμικούς σοβιετικούς παίκτες. Πολλά παιχνίδια συνοδεύονται από σχολιασμούς του ίδιου του Rauzer μαζί με ανάλυση από τους Konstantinopolsky, Botvinnik, Levenfish και άλλους.
Τελικά, η ιστορία του Rauzer ήταν θλιβερή. Το σκάκι, και ειδικά η ανάλυση του ανοίγματος, ήταν μια εμμονή για εκείνον: είπε κάποτε στον Panov: «Δυστυχώς, δεν μπορώ να αναγκάσω τον εαυτό μου να δουλέψει πάνω στη θεωρία του παιχνιδιού για περισσότερες από 16 ώρες την ημέρα! Το κεφάλι μου δεν αντέχει περισσότερο». Αυτή η εμμονή τελικά τον οδήγησε ψυχικά άρρωστο και πέρασε μεγάλο μέρος της τελευταίας του περιόδου στη φροντίδα. Ο Vsevolod Rauzer έζησε σε μεγάλο βαθμό στη φτώχεια και πέθανε τραγικά στην πολιορκία του Λένινγκραντ.
Ο Alexander Konstantinopolsky (1910-1990), στενός φίλος και συνεργάτης του Rauzer εδώ και πολλά χρόνια, ήταν κορυφαίος Σοβιετικός παίκτης και προπονητής, επίσης από την Ουκρανία. Εκπαίδευσε τον Ντέιβιντ Μπρονστάιν και ήταν προπονητής της σοβιετικής γυναικείας ομάδας από το 1954 έως το 1982. Η καλύτερη επίδοσή του σε τουρνουά ήταν από κοινού δεύτερος στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα του 1937.
